ไข้กาย ไข้จิต ไข้วิญญาณ
เป็นที่ทราบกันโดยทั่วไปว่าหากร่างกายมีอุณหภูมิสูงกว่า ๓๗.๕ ๐C นั่นหมายถึงร่างกายกำลังมีไข้ เราก็ทานยา หรือไปหาแพทย์ที่คลินิคหรือที่โรงพยาบาลก็สามารถบรรเทาหรือรักษาได้ ไข้ทางกายจึงเป็นเรื่องที่เข้าใจได้ง่าย แต่ไข้จิตนั้นเรามองไม่เห็นจิตเป็นไข้แน่นอนว่าจิตต้องอยู่ในสภาวะที่ไม่สบาย ไม่สงบ ไม่พอดี อารมณ์จึงหลีกไม่พ้นที่ถือได้ว่าเป็นตัวการในการก่อให้เกิดเป็นไข้จิต หากเราไม่รู้จักควบคุมอารมณ์ให้ดี ควรฝึกจิตให้ร่าเริง บันเทิง แจ่มใส อยู่เสมอ ไม่ปล่อยให้อารมณ์โกธร โลภ หลง ซึ่งเป็นอารมณ์ของกิเลส ตัณหา อุปาทาน อันเป็นอารมณ์ที่ร้อนแรงไม่เที่ยง บางก็ฟู บ้างก็จิตเสวยอารมณ์ บางครั้งก็แฟบ บ้างก็อารมณ์ป่วนจิต ไม่พอดี ไม่รู้จักประมาณ หากปล่อยให้อารมณ์เช่นนี้มาครองจิตเรา จิตเราคงป่วยได้ง่ายนั่นหมายถึงความทุกข์ใจจะมาเยือนได้ง่าย หากเรารู้เท่าทันรู้จักใช้ตัวรู้ในธรรมะมาปรับประยุกต์ใช้ ไม่ปล่อยให้จิตปลิวไป ปลิวมาอย่างไร้ขอบเขต...
