Monthly Archive: August 2022
ความรักคือสิ่งใด? เป็นความรู้สึกว่าเราชอบ เรามีความสุขอยากอยู่ใกล้ อยากได้ครอบครอง? การที่เรารู้สึกเช่นนี้ต่อสิ่งนั้นๆเพียงพอไหมที่จะเรียกว่ารัก? การที่เราจะหาคำจำกัดความของความรักได้ เราคงต้องหันกลับมาพิจารณาความรักว่า ความรักควรมีองค์ประกอบอะไรบ้าง อย่างไรจึงจะเรียกว่ารัก ความรักเหมือนหรือต่างจากความใคร่อย่างไร ความรู้สึกอย่างไรจึงจะเรียกว่าหลง การที่เราจะบอกว่าเรารักได้นั้น แท้จริงแล้วต้องมีทั้งภาคพฤติกรรมและภาควิบากกรรม คือต้องมีความรู้สึกตั้งแต่ระดับอารมณ์พื้นฐาน ระดับจิตใจ จนถึงความรู้สึกระดับในภายใน จึงจะถือว่าเป็นความรักที่สมบูรณ์ ถ้ามีแค่ความรู้สึกหรือแค่ลมปากบอกว่ารักอย่างเดียวแต่ไม่เคยทำพฤติกรรมใดที่ยืนยันว่ารัก แล้วคิดไหมว่าผู้ที่เราบอกว่ารัก เขาจะรู้สึกอย่างไร โดยที่เรายินดีกระทำให้กับคนที่เรารักด้วยความเต็มใจด้วยใจจริง บันได 6 ขั้นของความรักมีดังนี้ คิดถึง ใส่ใจ ห่วงใย เอื้ออาทร เมตตา รัก เริ่มจากเมื่ออยู่ไกลก็ “คิดถึง”มีความรู้สึกผูกจิตจูงใจถึงอยู่ตลอดสำหรับคนที่ใกล้ชิด...
เมื่อพูดถึงคำว่า บุพเพสันนิวาส หลายคนก็อาจจะคิดถึงคำในเนื้อเพลงซึ่งมักจะร้องกันอยู่ทั่วไปตามงานแต่งงาน หลายคนเข้าใจว่า บุพเพสันนิวาสคือคู่รักที่เคยชอบพอกันในอดีตชาติ แล้วมีโอกาสได้แต่งงานกันอีกครั้งในชาตินี้ ขณะเดียวกันก็ได้วาดภาพความฝันไว้สวยหรูว่าชีวิตคู่นั้นจะต้องมีความสุข แต่ในความเป็นจริงชีวิตคู่กลับไม่ได้สวยงามอย่างนั้นในทุกคู่ มีหลายคู่ต้องอย่าร้าง ไปไม่ตลอดลอดฝั่ง ดังนั้นการได้เข้าใจเรื่องของกรรมสัมพันธ์ในบุพเพสันนิวาสจึงถือเป็นกุญแจสำคัญในการประคองชีวิต ทั้งนี้“พรหมลิขิต”ได้กำหนดทุกอย่างถูกกำหนดให้มาพบมาเจอคน บุคคล ตั้งแต่คนที่มีกรรมสัมพันธ์น้อย จนถึงกรรมสัมพันธ์ระดับบุพเพสันนิวาสตามช่วงเวลา แตกต่างกันตามกรรมของแต่ละคน นั่นก็คือ ซึ่งจะคอยลิขิตและกำกับให้ชีวิตเราว่าเราจะต้องมาพบเจอใครบ้างในชาตินี้ ถ้าทำบุญมาดีพรหมลิขิตก็กำหนดให้ได้พบเจอกับบุพเพสันนิวาสก่อน ตรงนี้คงไม่มีปัญหา แต่เนื่องจากคนเรามีกรรมบางครั้งพรหมลิขิตก็กำหนดให้ไปพบเจอแต่งงานกับบุพกรรมหรือเจ้ากรรมนายเวรก่อน แล้วจึงมาเจอบุพเพสันนิวาสทีหลัง กรณีเช่นนี้จะก่อปัญหาอย่างมาก การบริหารจัดการบุพเพสันนิวาสในชาติภพนั้น ถือว่ามีความสำคัญอย่างมาก เพราะเขาผู้นั้นคือคนที่ถือบุญใหญ่ของเราเอาไว้ แม้ว่าชาตินี้อาจมีคนที่เราเคยแต่งงานด้วยมาเกิดอยู่มาหลายคน บางคนอาจมาเกิดเป็นญาติพี่น้อง มาเกิดเป็นเพื่อนร่วมงาน ฯลฯ แต่จะมีบุพเพสันนิวาสที่เป็นคู่ครองที่กำหนดไว้ในพรหมลิขิตที่เหมาะสมกับเราที่สุดในชาตินี้แอบแฝงอยู่ ซึ่งถือได้ว่าเขาเป็นเงื่อนบุญและเงื่อนกรรมของเราในขณะเดียวกัน หากได้มีโอกาสมารักกันโดยที่ทั้งสองฝ่ายยังไม่ได้แต่งงานกับใคร แล้วมาแต่งงานใช้ชีวิตร่วมกันชีวิตก็จะพลิกผันไปในทางดีที่สุด...
สังคมไทยของเรานั้น มีวัฒนธรรมที่ดีงาม คือรักนวลสงวนตัว ไม่ควรปล่อยตัว ปล่อยใจให้คนรัก เพียงเพราะหลงใหลใฝ่ฝันในระดับอารมณ์พาไปเท่านั้น ไม่ควรประพฤติผิดลูกเมียผู้อื่น รักเดียวใจเดียว ดังนั้นเราจึงควรเลือกแต่งงานกับบุคคล ด้วยความรอบครอบ เมื่อเลือกแล้วถือเป็นข้อที่ทางโลกยอมรับ การมีชู้นอกใจสังคมไม่ยอมรับ ผลตอบรับทางในอาจไม่คุ้มกับการสูญเสียที่เกิดจากสังคมภายนอก รวมทั้งอาจส่งผลกระทบกับบุคคลที่เกี่ยวข้องอย่างมาก ยิ่งมีลูกกับคู่คนปัจจุบันก่อนด้วยแล้ว เราจึงต้องพยายามวางบุพเพสันนิวาสให้ได้ แล้วปรับเป็นบุพกรรมหรือเป็นเพียงเพื่อนไปในชาตินี้ คนบางคนอาจมีกิเลส ตัณหา ความใคร่สูงเอง จึงเป็นเหตุให้ไปมี “บ้านเล็ก บ้านน้อย” จนวุ่นวายไปหมด หลายครั้งที่กิเลสตัณหาทำให้เราไปเปิดกรรมใหม่กับคนหลายๆคนที่ไม่เคยมีกรรมสัมพันธ์กันมาก่อน แล้วจะมาอ้างว่าทุกคนเป็นบุพเพสันนิวาสหมดนั้นคงไม่ได้ ดังนั้นถ้าเราไม่มีตัวรู้ในระดับองค์ฌานองค์ญาณ ไม่รู้เงื่อนปมต่างๆในพรหมลิขิต เราควรเลือกคู่ครองของเราด้วยสติ ด้วยความรอบครอบ จนถึงความรู้สึกที่ลึกที่สุดที่ผุดโพลงมาจากจิตใจข้างใน ไม่เลือกโดยใช้อารมณ์เป็นหลัก หรือเลือกตามสภาวะแวดล้อมหรือกองเชียร์ หรือแค่พอใจ...
